اردیبهشت ۱۲ ۱۳۹۱
روز استاد مبارک…
خیلی سخته وقتی کسی پدرش رو از دست میده بتونه کسی رو جایگزین پدرش کنه ولی من این شانس رو توی زندگی داشتم و دارم که کسی مثل یه کوه استوار توی تمام مراحل زندگیم پشتم ایستاده و حواسش به منه … چه توی دوران سختی و مریضیم و چه توی بهترین دوران زندگیم…
شاید اولین بار دو هفته پیش بود که سفره دلم رو واسش باز کردم همونطور که اشکام میریخت ،فقط بهم نگاه میکرد و حرفهامو با دقت و بیطرفانه گوش میکرد…او کسی نیست جز پدر شوهرم…شاید ابراز احساساتش مثل پدرم نباشه و حتی ابراز احساسات منم نسبت بهش مثل پدر خدابیامرزم نباشه ولی واقعا دوسش دارم…شاگردهای زیادی رو تربیت کرده ،به مقام استادی رسیده ولی پشت اون چهره خشکش،قلب مهربونی در حال طپشه…بخاطر همه پشتیبانیهاش ازش ممنونم بخاطر همه درسهای زندگی که از رفتارش دارم میگیرم…روزش مبارک…روز همه معلمها،اساتید و هر شخصی که توی زندگی نقش استاد رو برای ما داشته و داره،مبــــــارک!
