سفر نوشت

خرداد ۱۹ ۱۳۹۰

چابهار (قسمت آخر)

کوههای مریخی یا مینیاتویری…این کوهها در اثر فرسایش به این شکل درآمده اند

روستای کمب

روستای تیس(که بنا به گفته بومیها از ابتدا چابهاری وجود نداشته و فقط روستای تیس بوده)

غارهای سه گانه (البته عکسش خوب نیفتاده!!!)

تلگرافخانه انگلیسی ها

***یکی دیگه از آثار تاریخی چابهار آرامگاه سید غلام رسول است که متاسفانه بعلت بازسازی توی اون زمان مسافرت ما نشد که بریم ببینیم ولی سرگذشت این فرد خیلی جالبه :

نام اصلی وی “سیدنا محمد” مردی صالح و مورد عنایت مسلمانان هند بوده است .او که اصالتا ایرانی بوده با هدف ازدواج با زنی ایرانی به چابهار سفر می کند.اما در شب عروسی به دلیل کسالت در بستر مرگ افتاده و ساعاتی بعد جان می سپارد.او در واپسین لحظه های زندگی وصیت می کند پس از مرگش هرگز سوگواری نکنند و در عوض ناکامی اش از زندگی به مدت ۱۰ شبانه روزبه جای سوگ برایش شادی و دست افشانی کنند . این مراسم هر ساله از ۱۵ ذیقعده به مدت ۱۰روز انجام می گرفته اما در حال حاضر برگزار نمی شود .نحوه اجرای مراسم به گونه ای بوده است که در صبح روز اول و دوم ، حیاط آرامگاه به وسیله زنان جارو زده می شد و مردها با لباس پاکیزه به فراهم کردن بساط جشن می پرداختند. گفته می شود قوالان پاکستانی ،رقاصان هندی و خوانندگان سیاه و مهمان نوازان بلوچ به هر طریقی در این شادی خدمت می کردند .زنان مسن به داخل آرامگاه رفته تا شفاء دردمندان و نیات دیگر بخواهند . این مراسم در ۳ نوبت صبح ،عصر و شامگاه اجرا می شده است .برخی افراد معتقدند این مزار متعلق به یک مطرب دوره گرد (لوطی) است .مقبره با دیوارهای سفید رنگ  به  سبک معماری هندی ساخته شده که دروازه ورودی آن در ضلع غربی حیاط واقع است . عبارات “لااله الا الله” ،”یا محمد (ص)” ،”یا علی (ع)” و نقاشی از طبیعت در دیوارها و غیره جلب توجه می کند .فرم پلان می رساند که این بنا در روزگار سلجوقیان بر پا شده است و طرح های نقاشی با اصالت خاصی بر روی دیوارها تعبیه شده که متعلق به دوره صفوی است.
مقابل آرامگاه صفه ای به ارتفاع یک متر با چهار پله قرار دارد که بر روی آن مقبره واقع شده است .در قسمت شرقی صفه آرامگاه ،یک پیشخوان با سقف و ستون های چوبی مشاهده می شود .این بنا که در سال ۴۶۵ ه-ق احداث شده یک بنای ایرانی از معماری سلجوقی است.قبرستان شهر در جانب شرق بنا قرار دارد.(منبع : سایت chabahar.org )

***این بود سفرنامه ای از چابهار…

توسط دلژین • سفر نوشت • ۲۸

خرداد ۱۵ ۱۳۹۰

پراکنده نوشتی درباره چابهار

چابهار به دو قسمت تقسیم شده : منطقه آزاد و شهر که این دو قسمت با یه دروازه از هم جدا میشن…منطقه ازاد همون قسمتی که توش هتل ما بود و بسیار تمیز و شیک…ولی متاسفانه زندگی مردم توی منطقه ازاد ختم نمیشه…

وقتی با بلوچها صحبت میکنی یه آرامش خاصی توی رفتارشونه خیلی آرومن…طوریکه من به R میگفتم اگه من بخوام بمونم فقط و فقط بخاطر بومیهاشه…اگر چه بقول خود بلوچها،فارسها اومدن توی شهرشون و بیشتر کارها دست فارسهاست…بیشتر بلوچها به کار صیادی مشغولن و یا واسه مهاجرهای غیر بلوچ کار میکنن…

وقتی رفتیم بازار قدیم شهر، تازه به زندگی اصلی مردم پی بردم متاسفانه از بازار قدیمشون نتونستیم عکسی بگیریم چون لیدرمون بهمون هشدار داد که نسبت به خانمهاشون تعصبات زیادی دارن و اگه دوربین بخوایم بیرون بیاریم حالت خوشایندی نخواهد داشت بنابراین ما هم بیخیال شدیم…

از تهران تا چابهار با پرواز مستقیم ۲/۱۵ طول میکشه…یه سری پروازها مستقیمه و یه سری دیگه یا توی بندرعباس یا زاهدان میشینه و مسافر پیاده میکنه و سوخت گیری میکنه که البته پرواز رفت ما توی بندر نشست ولی برگشت مستقیم بود

در مورد خرید،اصلا جای مناسبی واسه خرید نیست یعنی فقط پتو و روتختی هاش قیمت نسبتا مناسبی داشت ولی بقیه اجناس مثل لباس و کفش و … از تهران میومد…یه بندری حدود ۵۰ کیلومتری چابهار هست به اسم “کنارک” که میگفتن جنس از پاکستان میارن ولی اجناسش همه استوک یا لته است که ما نرفتیم ببینیم ولی خود مردم چابهار بیشتر خریداشون رو مثل اینکه از کنارک میکنن…

بهر حال اینم پراکنده نوشتی بود از چابهار … اگه میخواین ۳ روز فقط آرامش داشته باشین و از هیاهوی شهرای بزرگ و ستیزه جویی و پرخاشگریهای مردم به دور،حتما چابهار رو انتخاب کنید…یه مورد دیگه اینکه ما با تور رفتیم …قیمت تور ۳ شب توی بهترین هتلش + صبحانه بوفه و ترانسفر فرودگاهی(اینش خیلی مهمه چون فاصله فرودگاهش تا خود منطقه ۴۵ کیلومتره) و گردش = ۴۰۰۰۰۰ ت واسه هر نفر…البته بگم که بلیط رفت و برگشتش ۲۲۶۰۰۰ ت هستش که فکر کنم توی پروازهای داخلی خیلی گرون باشه

***عکسها و بقیه سفرنامه توی پست بعدی

توسط دلژین • سفر نوشت • ۱۸