فروردین ۵ ۱۳۹۱
سفر به روایت تصویر!
جاده فیروزکوه–تک درخت تنها
بیشتر
سفر نوشت
خرداد ۱۹ ۱۳۹۰
چابهار (قسمت آخر)
کوههای مریخی یا مینیاتویری…این کوهها در اثر فرسایش به این شکل درآمده اند
روستای کمب
روستای تیس(که بنا به گفته بومیها از ابتدا چابهاری وجود نداشته و فقط روستای تیس بوده)
غارهای سه گانه (البته عکسش خوب نیفتاده!!!)
***یکی دیگه از آثار تاریخی چابهار آرامگاه سید غلام رسول است که متاسفانه بعلت بازسازی توی اون زمان مسافرت ما نشد که بریم ببینیم ولی سرگذشت این فرد خیلی جالبه :
نام اصلی وی “سیدنا محمد” مردی صالح و مورد عنایت مسلمانان هند بوده است .او که اصالتا ایرانی بوده با هدف ازدواج با زنی ایرانی به چابهار سفر می کند.اما در شب عروسی به دلیل کسالت در بستر مرگ افتاده و ساعاتی بعد جان می سپارد.او در واپسین لحظه های زندگی وصیت می کند پس از مرگش هرگز سوگواری نکنند و در عوض ناکامی اش از زندگی به مدت ۱۰ شبانه روزبه جای سوگ برایش شادی و دست افشانی کنند . این مراسم هر ساله از ۱۵ ذیقعده به مدت ۱۰روز انجام می گرفته اما در حال حاضر برگزار نمی شود .نحوه اجرای مراسم به گونه ای بوده است که در صبح روز اول و دوم ، حیاط آرامگاه به وسیله زنان جارو زده می شد و مردها با لباس پاکیزه به فراهم کردن بساط جشن می پرداختند. گفته می شود قوالان پاکستانی ،رقاصان هندی و خوانندگان سیاه و مهمان نوازان بلوچ به هر طریقی در این شادی خدمت می کردند .زنان مسن به داخل آرامگاه رفته تا شفاء دردمندان و نیات دیگر بخواهند . این مراسم در ۳ نوبت صبح ،عصر و شامگاه اجرا می شده است .برخی افراد معتقدند این مزار متعلق به یک مطرب دوره گرد (لوطی) است .مقبره با دیوارهای سفید رنگ به سبک معماری هندی ساخته شده که دروازه ورودی آن در ضلع غربی حیاط واقع است . عبارات “لااله الا الله” ،”یا محمد (ص)” ،”یا علی (ع)” و نقاشی از طبیعت در دیوارها و غیره جلب توجه می کند .فرم پلان می رساند که این بنا در روزگار سلجوقیان بر پا شده است و طرح های نقاشی با اصالت خاصی بر روی دیوارها تعبیه شده که متعلق به دوره صفوی است.
مقابل آرامگاه صفه ای به ارتفاع یک متر با چهار پله قرار دارد که بر روی آن مقبره واقع شده است .در قسمت شرقی صفه آرامگاه ،یک پیشخوان با سقف و ستون های چوبی مشاهده می شود .این بنا که در سال ۴۶۵ ه-ق احداث شده یک بنای ایرانی از معماری سلجوقی است.قبرستان شهر در جانب شرق بنا قرار دارد.(منبع : سایت chabahar.org )
***این بود سفرنامه ای از چابهار…
